Rodica Draghincescu

 

P1050276

 

(Γαλλία)

 

 

 

ΕΣΥκιΕΓΩ

(Προσπάθεια ουσίας)

 

Θυμάμαι κύματα στο δωμάτιό μου:

…………………………………………………..

ενός αντικειμένου στο χέρι ενός κοριτσιού

το δωμάτιο να κινείται γύρω απ΄αυτή την ίδια:

τα μάτια μου ανοιχτά στα κλειστά μου μάτια

το πρόσωπο μέσα σ΄ένα άλλο πρόσωπο

φωτεινά δάκρυα μπλεγμένων κεριών

πολλά γενέθλια σε μικρά παγωτά

……………………………………………………

Το δωμάτιο γυρνούσε γύρω απ΄αυτή

Τα πρόσωπά μου γύρω από το δωμάτιο τραγουδούσαν

…………………………………………………….

Πού πας χιονισμένη φωτιά

 

Χιόνι ο ακαμάτης θεός σου

Χιόνισέ με χιόνισέ τον

 

…………………………………………………

Εσύ κι εγώ πού είσαι;

 

θα τσαντίσουμε τον καλό θεό

 

Κάθε γενέθλια με τρομοκρατούσαν

Οι προσκεκλημένοι έτρωγαν τις τούρτες μου και με φόβιζαν

Φλας! Ήθελαν να κλείσουν τα πάντα σε μια φωτογραφία

Καλησπέρα! Έσβησα τα κεράκια κι όλα σκοτείνιασαν

Το μαύρο με φώτιζε όπως ένας φάρος:

………………………….…………………………

Εσύ κι εγώ πού είσαι;

Ας τσαντίσουμε τους καλεσμένους

 

Στη θέση μου:

Μια ξανθιά κούκλα

Καθισμένη στο τραπέζι

Ζήτω ο φωσφορισμός!

^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^

Φώναζαν οι πεινασμένοι

 

Έκρυψα τα πάντα στο μαύρο

Των κούκλων που μιλάνε: Αυτή δεν είναι πια εκεί!

Αυτή δεν είναι πια εκεί! Ζήτω το επείγον! Ζήτω (…)!

Δεν είχαν πια μπαταρίες

Κυρίες_ και_ Κύριοι νούμερο 1, Κυρίες_ και_ Κύριοι νούμερο 2,

Η Λόλα νούμερο 3, Η Λόλα 4, πηγαίνετε, ελάτε, όλοι

 

ΕΞΥΠΗΡΕΤΗΘΕΙΤΕ! ^°°°°°°°°°°^^^°°°°°°°°°°^^^^^^^°°°°°°°°°°°

 

//////////////__________________–––––––––––––______

 

Δεν είμαι πια 6. Ούτε 10, ούτε 18, ούτε 20, ούτε 29

Είμαι ένα μαστίγιο

ΣΤΗ ΓΛΥΚΗΤΗΤΑ ΤΟΥ ΕΝΙΟΤΕ ΦΩΤΟΣ!

 

Κυρίες_ και_ Κύριοι νούμερο 1, Κυρίες_ και_ Κύριοι νούμερο 2,

Η Λόλα νούμερο 3, Η Λόλα 4, πηγαίνετε, ελάτε, όλοι

 

 

Συνέχισα να αλλάζω τους ενήλικες προσκεκλημένους

 

 

 

Η τέχνη του τίποτα

 

Εγώ δεν βλέπω τίποτα όταν δεν βλέπω τίποτα

δεν βλέπω τίποτα είναι το

τίποτα που με βλέπει όταν εγώ

δεν βλέπω τίποτα και βλέπω πως το

τίποτα με βλέπει που είμαι το τίποτα

από την απουσία μου

 

εγώ απουσιάζω και δεν νιώθω

δεν είμαι παρά ανυπαρξία

υπακούω στο λευκό και ψυχρό τίποτα

εγώ είμαι ένα τίποτα από χιόνι

είμαι το χιόνι των μικρών τίποτα της μνήμης

στα μεγάλα τίποτα της λήθης

 

εγώ μαθαίνω να ξεχνώ πού είναι αυτός;

πού είναι αυτή;

 

εγώ δεν ξεχνώ ή χιονίζω

είμαι λευκοί κόκκοι του βλέμματος

όπου υπάρχει κάτι εκεί που δεν υπάρχει τίποτα

όλα μ΄ακολουθούν παντού εμείς ακολουθούμε ο ένας τον άλλον

είμαστε το τίποτα δύο γενών: Α και Θ

(εγώ χιονίζω στην κατεύθυνση Θ κι αυτός στην κατεύθυνση Α)

εμείς χιονιζόμαστε εμείς χιονίζουμε μαζί

 

γύρω από το χιονισμένο τίποτα

τίποτα για να δηλωθεί ούτε σώμα ούτε αίμα

ούτε όνομα εγώ ορίζομαι δίχως να ονομάζομαι

ονομάζομαι τίποτα ή κανείς-κανείς

διαφορετικά κανένα όνομα κανένα όχι και κανένα ούτε

εγώ δεν φθάνω και δεν γυρίζω ούτε κάνω τίποτα

επινοώ τα τίποτα δίχως ύλη

τίποτα να δηλώσω παρά μόνο το απόν κεφάλι μου

(στο απόν κεφάλι μου υπάρχει

λίγο χιόνι ή κόκκος ξεθωριασμένος

ξερός για ό,τι δεν μπόρεσαν να κάνουν

μα περήφανος για τη σιωπή και περήφανος για τον ξεθωριασμένο κόκκο τους)

τελικά τίποτα μα τίποτα για να δηλώσω

συγχωρήστε με

 

 

 

 

 

 

 

 

____________________________________________

 

http://www.draghincescu.com

 

 

 

____________________________________________

 

                   Μετάφραση: Βιρτζίνια Chormoviti

image001

Articles similaires

Tags

Partager