Renate Schmidgall

 

 

 

(POLSKA – NIEMCY)

 

 

 

 

Dwa wiersze z Krakowa

 

(1)

 

Powitało mnie wieczorne słońce,

które na kasztanowcu zapaliło świece.

Dni były błękitne i wydawały się bezkresne.

Nocą ćmy pukały mocno do okna.

Nade mną mrugało czerwone oko, we śnie

mój aparat fotograficzny zmienił się

w coś miękkiego jak chleb czy glina.

Na Plantach, nieopodal Szewskiej, spotkali się

młody mężczyzna i mnich, serdecznie padli sobie

w objęcia – chwila jak z wiersza Zagajewskiego.

Namiętność albo poczucie bezpieczeństwa –

możemy mieć tylko jedno.

 

(2)

 

Dwie zakonnice w białych szatach

idą przez Królowej Jadwigi, pewnego

majowego przedpołudnia, ich śmiech

wisi w ciepłym powietrzu, a bez lśni

przytakująco. Za drewnianym domem

z ażurowymi ozdobami tonie

opel w trawie, przystrojony

mniszkiem i niezapominajkami.

Płatki puszku z topól płyną

przez park. Jeszcze pięć minut

pieszo, obok zamaszystego gestu

Chopina, przez zieleń, przez ścieżkę

pełną sękatych konarów – i jestem

w moim chwilowym domu.

Stabilniejszym niż każdy inny.

 

Przekład: Sława Lisiecka

 

 

 

 

Dojrzałe czereśnie

 

Znów było lato, zrywaliśmy dni

jak dojrzałe czereśnie, sok, czerwony jak krew

lepił się na rękach dzieci, ich usta

szeroko otwarte: jaki ten świat nieograniczony.

 

Wieczorem na podwórku wróble

kąpały się w piasku. Nasze usta

odnajdywały się raz po raz – dotyk

z głębi ślepego czasu.

 

Że przemijamy z nocą, jak

szczęście, jak jego echo, wiszące

w odgłosach poranka: prysznic, szafka,

szelest torebki z chlebem.

 

Twój głos budzący dziecko.

 

Przekład: Joanna Manc

 

 

Zrele češnje

 

Znova je bilo poletje, trgala sva

dneve kakor zrele češnje, rdeči sok

je zlepljal otroške dlani, usta

široko razprta: tako neskončen je svet.

 

Zvečer na igrišču so se v mivki kopali

vrabci. Najine ustnice so se najdevale

znova in znova – dotik

iz globin slepega časa.

 

Da z nočjo zatoneva, kakor

sreča, njen odmev, ki še visi

v zvokih jutra: prha, vrata omare,

šumenje škrniclja s kruhom.

 

Tvoj glas, ki zbuja otroka.

 

Prevedla/übersetzt von: Ana Jasmina Oseban

 

 

 

 

Granada, marec

 

(1)

 

po vrhovih Sierre

sveži sneg

 

dve gori nedotaknjeni

leživa drug ob drugem

 

danes zmrzujejo oranže

na drevescih pred hotelom

 

 

(2)

 

Mačka na oknu, poleg šopka

rdečih tulipanov, ki še bolj pobelijo

bleščečo hišo v Albaicinu.

 

Mačka ne sluti, da je tudi v njej

del te lepote. Nič ji ne manjka, ko

takole dremlje na opoldanskem soncu.

 

Prevedla/übersetzt von: Ana Jasmina Oseban

 

 

Če ne umreš te smrti, boš

umrl neke druge. Medtem

se otroci igrajo v mivki in gradijo dvorce,

galeb za sabo pušča sled: bežno

kot tvoja dlan na moji roki.

Ob ščipu se spreva. Tok

spodjeda kopno, veter sloči drevje.

Na zvoniku cerkve rjaví čas. Nezanesljivi

so ure in ozvezdja.

 

Prevedla/übersetzt von: Ana Jasmina Oseban

 

 

Więc dżwigam swoje dzieciństwo z mieszkania

do mieszkania, nie otwierając go. Jakby kiedyś

miało nadejść oświecenie z tych pudeł,

błyskawica, która wszystko rozjaśnia: suche

 

gardło, gdy powietrze nasycone winem

stoi w zadymionych i głośnych pokojach, gdy

śmiech bezbrzeźny przebija się przez ściany;

lęk, ściskajacy brzuch, gdy ktoś zamyka drzwi.

 

 

Tako prenašam svoje otroštvo iz stanovanja

v stanovanje, neodprto. Kot da bo nekoč

iz teh zabojev prodrlo razsvetljenje,

blisk, ki vse presveti: suho

 

grlo, ko zrak, nasičen z vinom,

ždi v hrupnih, zakajenih sobah, ko

brezbrežni smeh predre zidove,

strah v trebuhu, ko nekdo zapira vrata.

 

Prevedla/übersetzt von: Ana Jasmina Oseban

 

 

 

 

 

 

 

 

____________________________________________

 

http://de.wikipedia.org/wiki/Renate_Schmidgall

 

Renate Schmidgall ( 1955 in Heilbronn) ist eine deutsche Übersetzerin  aus dem Polnischen.

Renate Schmidgall studierte  Slavistik und Germanistik in Heidelberg.  Von 1984 bis 1990 arbeitete sie als Bibliothekarin am Deutschen Polen Institut   in Darmstadt, von 1990 bis 1996 ebenda als wissenschaftliche Mitarbeiterin. Seitdem ist sie freie Übersetzerin für polnische Literatur. Die bekanntesten Autoren, die sie bisher übersetzt hat, sind: Stefan ChwinWitold GombrowiczPaweł HuelleMirosław NahaczAndrzej Stasiuk und Wisława Szymborska.

 

Renate Schmidgall lebt in Darmstadt. Für ihre Arbeit erhielt sie 2001 den Jane-Scatcherd-Preis der Ledig-Rowohlt-Stiftung und 2006 den Europäischen Übersetzerpreis Offenburg. 2009 wurde sie gemeinsam mit Ryszard Wojnakowski mit dem Karl Dedecius-Preis ausgezeichnet.

 

 

Articles similaires

Tags

Partager