Francisco Fortuny

 

LEVURE 12 Photo de Fortuny

 

(Ισπανία)

 

 

 

Το Παραμύθι ενός παραμυθένιου ναρκωτικού

 

 

Translation from spanish to greek of Virginia Chormoviti

 

Όπως ο ίδιος ο Ερμής που οδηγεί τις ψυχές των νεκρών μέσα από την ομίχλη ως την όχθη του ποταμού όπου ο Χάρος περιμένει με τη βάρκα του, έτσι κι ο ιερουργός με οδηγεί, μέσα από σκοτεινούς διαδρόμους βυθισμένους στο ημίφως των στρατηγικά τοποθετημένων λυχναριών για να δημιουργούν μια ιδιαίτερη ατμόσφαιρα μυστηρίου και αυστηρότητας, ως το κατώφλι της μυστικής σάλας όπου ο ιερός βωμός της καλυμμένης με πέπλο Θεάς βρίσκεται ανάμεσα σε αρώματα που προκαλούν ζάλη.

Αφού διείσδυσε στη Μήτρα της Πέτρας ευλόγησε τον Κάλυκα στον οποίο έβραζε το υγρό που αναβλύζει από το Μαστό της Αιώνιας μάρτυρος όλων των δημιουργημάτων, της ξεχασμένης Μνημοσύνης, της Πρωταρχικής Κόρης της Γης και του Ουρανού, της Απόλυτης Μνήμης, της Μητέρας των Μουσών που γεννήθηκαν από το Θεό της Αστραπής και της Βροντής, Δότη του Φωτός και του Λόγου –συστατικών της Ωδής.

Και το ναρκωτικό της πηγής, που διασχίζει βαθιά το βουνό, χύνεται τελικά στο πολυπόθητο κύπελλο και φθάνει στα δελεασμένα από την παλιά αποπλάνηση χέρια μου, και πίνω, τρέμοντας.

Ήπια το Ναρκωτικό της Πλήρους Ανάμνησης, ήπια το Ναρκωτικό της Αιώνιας Μνήμης, αποκλειστικό προνόμιο αυτού που πέρασε τις δοκιμασίες του Δύσκολου Μονοπατιού, αυτού που ολοκλήρωσε το Ριψοκίνδυνο Ταξίδι, σπαρμένο με κίνδυνο και ταλαιπωρία, ως τον εκστατικό σκοπό του – ααααα, τύχη.

Ήπια το Ναρκωτικό της Μνήμης, και τώρα ούτε που θυμάμαι ποιος είμαι.

Ήπια το Ναρκωτικό του Οράματος, αλλά τυφλώθηκα.

Ήπια το Ναρκωτικό της Σοφίας και της Γνώσης, και τώρα το μόνο που ξέρω είναι πως έσπευσα στην Άγνοια.

Έχασα τις Αισθήσεις.

Κουράγιο, θυμήσου τα λόγια του Δασκάλου: μόνο οι θεοί έχουν το χάρισμα του Πλήρους Οράματος, μόνο οι Θεοί μπορούν να αναλάβουν ταυτόχρονα τη συνολική κατάσταση των πραγμάτων που εξαιρούνται: η ελευθερία των θνητών που δεν έχουν συλλάβει ακόμα τη θεϊκή τους διάσταση είναι πιο περιορισμένη: οφείλεις να επιλέξεις.

Ανάμεσα στο ομιχλώδες φύλλωμα που με περιβάλλει σαν έναν μαινόμενο ανεμοστρόβιλο σκιών, διακρίνω, όπως στο τέλος ενός περιστρεφόμενου τούνελ, μια παλιά φευγαλέα έκρηξη: αρχίζω να ερμηνεύω την έννοια της Αβύσσου.

Ήδη νιώθω την παρουσία τους, διακρίνω από μακριά αυτούς που καμιά φορά συμφώνησαν, ή αυτούς που καμιά φορά θα συμφωνήσουν μαζί μου. Χοροστάτησαν σε μια παρεμφερή ιεροτελεστία και τώρα αρμενίζουν στη ζοφερή θάλασσα προσπαθώντας να προσανατολιστούν, κάνοντας επίπονες προσπάθειες να πάρουν μια απόφαση ώστε να επιλέξουν τη μοναδικότητα από την οποία οφείλουν να αρχίσουν την αναγνώριση της Αιώνιας Σπουδαιότητας.

Κι η θέλησή μας γίνεται ομόθυμη κι έτσι παράγουμε την απαραίτητη ενέργεια για να αρχίσουμε τον Μεγάλο Πλου μέσω του Ατέλειωτου-Παραμυθιού της Δημουργίας, που ρέει.

Βλέπω πώς ήπιαμε το Ναρκωτικό του Ονείρου εκεί στο ναό του Ντουμούζι, στη Σουμερία,

πώς ήπιαμε το υγρό του Σαμάνου, ηρωϊκού μασητή του Μανιταριού Που Σε Στέλνει, στα Ιερά Δάση της Χώρας των εκτεταμένων Χειμώνων,

και πώς πίναμε, στην Ελευσίνα, το Νερό της Δήμητρας, αναμεμειγμένο με το μολυσμένο από την Αποκάλυψη σπόρο, που απομακρύνει το πέπλο που εμποδίζει το όραμα των Ηλυσίων Πεδίων, όπου βασιλεύει η Ειρήνη.

Εγώ ήπια το Haoma με Μάγους του Ιράν, το soma στις Ινδίες· κυριεύτηκα στην Θράκη από την Τρέλα του Διόνυσου, ήπια χασίς με τον Ibn al-Sabbah.

Χόρεψα γύρω από τις υπαίθριες φωτιές, άλειψα το σώμα μου με την Αλοιφή που επιτρέπει την Πτήση,

εγώ ήμουν όλοι αυτοί, που δοκίμασαν το Μαντζούνι, το Νέκταρ, την Αμβροσία, το Χυμό των Φρούτων.

Ποιός είμαι;

Θέλω να δω το καλυμμένο με πέπλο Πρόσωπο της Θεάς, την απεριόριστη Άθροιση όλων των στιγμών.

Θέλω, Κυρά, το Φως της Αλήθειας Σου.

 

Ξαφνικά βλέπω ένα δωμάτιο με γυμνούς τοίχους στη μέση του οποίου βρίσκεται ένα κρεβάτι δίχως ουρανό ή στολίδια, στο οποίο κοιμάται τυλιγμένο με κουβέρτες περίεργης ποιότητας ένα άτομο που, αινιγματικά, μου μεταδίδει, παρόλο το παράξενο ντύσιμό του, ένα οικείο είδος εξοικείωσης.

Αρχίζω να κατεβαίνω πλησιάζοντάς τον κι έτσι όπως το κάνω ενισχύεται η αίσθηση: αυτόν εγώ τον γνωρίζω.

Αυτός που κοιμάται είμαι εγώ.

Πλησιάζω περισσότερο και κοιτώ μέσα.

Ναι, είμαι εγώ, και με ονειρεύομαι: με πλησιάζω, με κοιτώ από μέσα, με αναγνωρίζω.

Μπαίνω.

 

Ξυπνώ έχοντας στον ουρανίσκο την αίσθηση της γεύσης από υπολείμματα φίλτρου, και τρομαγμένος από την εντυπωσιακή καθαρότητα του ονείρου, καταλαβαίνω αμέσως πως, δεδομένου της ιδιαιτερότητας του χαρακτήρα του, δε μπορώ να επιτρέψω στον εαυτό μου την πολυτέλεια να το ξεχάσει.

Αναζητώ σχεδόν στα τυφλά οποιοδήποτε χαρτί που θα μου χρησιμεύσει σαν βάση για να γράψω την αναμνησή μου, και την γράφω μανιωδώς, μια κι έξω.

Την τιτλοφορώ “Το Παραμύθι ενός παραμυθένιου ναρκωτικού”.

Τέλος. Τώρα η μνήμη δε θα ξαναπαίξει βρώμικο παιχνίδι με τα όνειρά μου.

Αφού τελείωσε η διαδικασία της συγγραφής παρατηρώ ότι το χαρτί που χρησιμοποίησα ήταν η τυπωμένη σελίδα μιας εφημερίδας. Κάτω από τη βιαστική γραφή μου βρίσκεται ένα άρθρο που ο τίτλος του αναφέρει: “Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΕΘΕΣΕ ΤΗΝ ΠΙΘΑΝΟΤΗΤΑ ΝΑ ΠΟΙΝΙΚΟΠΟΙΗΣΕΙ, ΕΚΤΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑ, ΤΗΝ ΚΑΤΑΝΑΛΩΣΗ ΤΩΝ ΝΑΡΚΩΤΙΚΩΝ”.

Και τότε κατάλαβα γιατί οι Θεοί μας εγκατέλειψαν.
 

 

 

 

 

 

 

____________________________________________

 

Ο Francisco Fortuny (Μάλαγα, 1958) είναι διδάκτορας στη Φιλολογία και έχει διδάξει ως καθηγητής Ισπανικής Γλώσσας και Λογοτεχνίας σε 14 σχολεία της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης σε όλη την Ανδαλουσία. Επί του παρόντος, διδάσκει στο σχολείο I.E.S Ben Al Jatib en la Cala del Moral, Rincón de la Victoria, πολύ κοντά στη Μάλαγα. Επίσης, διδάσκει Ποιητική στο Πανεπιστήμιο της Μάλαγα. Έχει δημοσιεύσει, μεταξύ άλλων, τα βιβλία ποίησης: De la locura metódica (Puerta del Mar, Μάλαγα, 1985), Cielo rasante (Pre-Textos, Βαλένθια, 1992), Fata Morgana (Pre-Textos, Βαλένθια, 1997), και Fuera de Sí (Genesian, Σεβίλλη, 2003). Επίσης, τα βιβλία: Prosas sacras (Miguel Gómez Editor, Μάλαγα, 1991), Fábula de Fanes y Plutón (Diputación de Málaga, 1997), για το οποίο του δόθηκε το βραβείο Enrique Llovet de Teatro το 1991, El sueño de Cipión o Coloquio de perros (Monosabio, Ayto. de Málaga, 2004), το οποίο παρουσιάστηκε στη θέατρο Cervantes στη Μάλαγα το 1997), το δραματοποιημένο ποίημα El evangelio de Lucifer (Nueva Dramaturgia, Μάλαγα, 2007), το έργο Prometheus, που παρουσιάστηκε στο Ρωμαϊκό θέατρο της Μάλαγα, και το μυθιστόρημα Ventura Egea (Arguval, Μάλαγα, 2004). Έχει δημοσιεύσει πλήθος δοκιμίων σχετικά με τη λογοτεχνία, ανθρωπολογία, φιλοσοφία και επιστήμη, σε εφημερίδες και εξειδικευμένα περιοδικά.

Όλη η ποίησή του συγκεντρωμένη εκδόθηκε από το Πολιτιστικό κέντρο Generación del 27 της Μάλαγα με τον τίτλο Gaya Ciencia y otros poemas anteriores (2015).

 

 

 

____________________________________________

 

BIO Virginia Chormoviti

 

Η Βιργινία Χορμοβίτη σπούδασε Ιταλική Γλώσσα και Φιλολογία στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και Ισπανική Φιλολογία στο τμήμα Μετάφρασης και Διερμηνείας του Ιονίου Πανεπιστημίου στην Κέρκυρα. Παρακολούθησε μαθήματα Ιταλικής Γλώσσας (Superiore B) και Νομικής Ορολογίας στο Universitá per stranieri της Σιένας για δύο μήνες. Έζησε στο Σαλέρνο για ένα χρόνο με υποτροφία στη Γλωσσολογία. Ως φοιτήτρια είχε πέντε υποτροφίες σχετικές με τις επιδόσεις της στο αντικείμενο των σπουδών της. Έχει παρακολουθήσει σεμινάρια Λογοτεχνικής Μετάφρασης στην Ισπανία και Ιταλικής Γλώσσας στην Αθήνα. Το 2007 ολοκλήρωσε το μεταπτυχιακό της στη Μετάφραση Λογοτεχνικών & Ανθρωπιστικών κειμένων στη Μάλαγα της Ισπανίας.

Έχει διδάξει Ιταλική Γλώσσα στο Τεχνολογικό Ίδρυμα Ηπείρου και Ισπανική και Λατινοαμερικάνικη Λογοτεχνία και Πολιτισμό στο Ιόνιο Πανεπιστήμιο στην Κέρκυρα.
Συνεργάζεται με τα Λογοτεχνικά περιοδικά Πόρφυρας, Poema και Κουκούτσι τα οποία δημοσιεύουν μεταφράσεις της από τα ισπανικά ή ιταλικά στα ελληνικά. Από τον Φλεβάρη του 2015 είναι εκδότρια (για την Ελλάδα) του παγκόσμιου καλλιτεχνικού περιοδικού Levurelitteraire στο οποίο παρουσιάζει και μεταφράζει Ισπανούς ή Έλληνες συγγραφείς. Στο Επιστημονικό Συνέδριο που πραγματοποιήθηκε στην Κέρκυρα τον Νοέμβριο του 2012, μίλησε για τον ποιητή – φωτογράφο Ανδρέα Εμπειρίκο.

Έχει παρακολουθήσει σεμινάρια φωτογραφίας και έχει συμμετάσχει σε ομαδικές εκθέσεις φωτογραφίας στην Ελλάδα (Αθήνα, Κρήτη, Λευκάδα και Πρέβεζα) αλλά και στην Πορτογαλία (Λισαβόνα). Επί του παρόντος πραγματοποιεί ατομικές εκθέσεις φωτογραφίας στην Ισπανία (Μάλαγα, Ούμπεδα και Μογκέρ). Έχει κερδίσει δώδεκα βραβεία (σε Ελλάδα, Κύπρο, Γαλλία) μεταξύ των οποίων ξεχωρίζει το Χρυσό Μετάλλιο στον Πανελλήνιο διαγωνισμό της Ε.Φ.Ε. Αθηνών το 2011.
Η ιστοσελίδα της είναι: www.virginiachormoviti.com

Articles similaires

Tags

Partager