Arzu Karadağ

 

IMG

 

(Türkiye)

 

 

 

gam

 

bu uzak gemiler ne taşıyor usta

denizi gök sanan iki kişi masamızda

 

şu bungun deryanın yorgun gemileri de olmasa

gözlerimizdeki kederi sahipsiz beller dünya

 

bu uzak gemiler ne taşıyor usta

göğü yurt sanan iki kişi masamızda

 

ki gün akşamsız sararan yüzümüz olmasa

ellerimizdeki yokluğu kuşlardan bilir dünya

 

 

 

Arzu Karadağ- Taşlanan Rüya
 

 

aman

 

gecelerden bir geceyim

ağzını kan ile çalkalayan

ölü çocuklar yatağımda

uykusuzluktur bana kalan

 

gecelerden bir geceyim

kumdan kaleleri yıkılan

göçmen kuşlar göğümde

önüm eylül ardım haziran

 

gecelerden bir geceyim

ayın şavkıyla arınan

cürm ve ceza tepsisinde

düştüğüm çöl kalktığım tufan

 

gecelerden bir geceyim

tapınağında putları ağlaşan

kimdir umudun anahtarını çalan

elimde tek şiir kalmışken korkutur olan

 

 

 

ARZU_KARADAG

 

 

 

sorma

 

bu geçen nedir

yer ile gök arası kadar kısa

gün mü, dün mü

sorma artık beni dünyaya

 

bu kalan nedir

vefayı cefaya döken

sin mi, şer mi

sorma artık beni Tanrı’ya

 

bu esen nedir

kalbimi indirip kaldıramayan arşa

yel mi, kum mu

sorma artık beni dağlara

 

bu akan nedir uluorta

kılıçtan, urgandan, kitaptan sonra

nehirler dolu kanla

sorma artık beni insana

 

 

 

 dervişane net

 

 

 

kuşlar, sokaklar, insanlar

 

kuşlar yorulur mu göç ettiklerinde

ben yoruldum kendimden gittiğimde

 

bin idiler bir idim

gör idiler bil idim

 

hayatın dolaştırdığı sokaklar

arka sokaklar, ara sokaklar, çıkmaz sokaklar

 

yaş idiler kuru idim

gider idiler kal idim

tanıdıkça eksildiğim yüzler

her biri uzak bir mabedi andıran

 

gül idiler güz idim

söz idiler sus idim

 

çocukluğumu anımsatan

hiçbir şey yok bu kentte

 

kuşlar mı, sokaklar mı, insanlar mı

 

kendinden sürgün yaşıyorum sadece

ürkek, dalgın, ezbere

 

sabaha beni uyandırma anne

 

 

 

Bir

 

 

 

nerede başlar sevmek

 

seni bahar yağmurlarından sonra

sevmiş olmalıyım

toprak kokusunu ilk duyduğumda

 

dağların arasında kıvrılıp giden

köy yollarının tozu saçlarıma karıştığında

 

seni Munzur’da yıldızları tutmaya çalıştığımda

sevmiş olmalıyım

tayların nalsız, yularsız koşturduğu ovalarda

 

belki uzun yolculukların başlangıcında

belki kavuşmaların ilk yazında

 

seni taştan kınalar yakıldığında

sevmiş olmalıyım

çocuklar rüzgâra sarıldığında

 

sevmem seni yeni değil

 

 

 

kapakkkk

 

Articles similaires

Tags

Partager